Home

Alweer mijn laatste berichtje..

Na meer dan een week ziek te zijn geweest ben ik gelukkig weer helemaal beter!

Na Nelspruit ben ik naar Swaziland gegaan. Via een nog echte grensovergang.
In Swaziland zat ik in een super hostel (Sondzela backpackers). Ze zeggen ook dat dit het mooiste hostel is van Zuid-Afrika en Swaziland. Vooral de ligging van het hostel is erg mooi en je kunt er iedere avond eten voor 45 ZAR (ongeveer 4 euro).  De dieren zoals wilde zwijnen, nijlpaarden, zebra's en struisvogels lopen om het hostel heen.
Soms slaap ik alleen in een kamer maar meestal slapen er meerder mensen. Hoe meer mensen hoe goedkoper de kamer is. Meestal rond de 9 euro per nacht. In Swaziland sliep ik in een dorm met ongeveer 15 anderen mensen. De laatste nacht heb ik in een Rondavel geslapen.
Ze dansen en zingen hier heel erg veel. Ik heb hier dan ook de echte Swazi dans gezien en mee gedaan.

Na een hele hoop pech en ook nog eens 2 vliegtuigen te hebben gemist. En een nacht te hebben geslapen tussen te mieren in een hostel in Johannesburg. Ben ik 2 dagen later dan de bedoeling was eindelijk in Zimbabwe aangekomen. Ik ben geland op het Victoria Falls vliegveld. Een heel klein vliegveldje waar mijn tas gewoon uit het vliegtuig werd getild niks geen lopende band. Wat een groot verschil met het luxe vliegveld in Johannesburg. Na wat formulieren te hebben ingevuld en een visa te hebben gekocht, mocht ik gelukkig de grens over. Daar stond een mannetje mij op te wachten met een bordje en daarop mijn naam: Kim Kooistrx...Met nog een paar andere toeristen ben ik naar een groot luxe hotel gebracht. Iedereen bleef hier achter en ik ging verder met de taxi naar mijn goedkope hostel. Dit keer wel een heel mooi hostel midden in de bush! Ik kan hier alleen over straat lopen. Alleen word ik dan wel achtervolgd door tien mannen die mij iets willen verkopen.

World Aids Day
Dinsdag 1 december was het Wereld Aids Dag. Woensdag hebben wij dit op ons project ''gevierd''. De vrouwen van de hiv support groep (ook een onderdeel van het HDC) hebben op een bijzondere manier stil gestaan bij deze dag. Ze vertelden elk hun eigen verhaal en hebben op een ontroerende manier gezongen. Ook werden de mensen die aan aids zijn overleden herdacht. Het was een hele mooie en emotionele dag. Iets om nooit meer te vergeten.
Echt ongelofelijk hoeveel mensen hier besmet zijn met het hiv-virus.

Diploma uitreiking

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen. We zijn inmiddels twee weken verder ik heb al erg veel gezien en begin een beetje het Afrikagevoel te krijgen. Ik zal een beetje vertellen hoe mijn dagen eruit zien.

Na een reis van bijna 24 uur sta ik ineens echt in Afrika. Ik heb helemaal niet het gevoel hier echt te zijn, het lijkt allemaal nog een beetje onwerkelijk..
Door een hele groep ben ik opgehaald van het vliegveld, een heel warm welkom!

Inmiddels heb ik er alweer 2 werkdagen op zitten. Dinsdag was mijn eerste echte dag, eerst heb ik samen met Marion (ook vrijwilliger) geholpen in een klasje met kinderen rond de 5 jaar. De kinderen zijn heel veel aan het zingen en dansen erg mooi om te zien en te horen. Helaas zijn 1 op de 3 kinderen hiv geïnfecteerd aan een paar kinderen kun je zien dat ze ziek zijn en dat is best triest, ze zouden een heel leven voor zich moeten hebben. In de pauze komen de kindjes bij ons (de vrijwilligers) om te knuffelen. Vandaag zaten ze aan mijn haren  te prutsen, die vinden ze erg zacht.

Nog een dikke maand en dan is het eindelijk zo ver ik vertrek naar Zuid-Afrika!

De eerste maand zal ik in Walmer zijn bij Port Elizabeth om daar vrijwilligerswerk te doen. Ik ga helpen bij het Humen Dignity Center. Dit is een opvangcenter waar een aantal projecten zijn opgezet zoals opvang van daklozen, supportgroups voor HIV-positieve vrouwen, voedselprogramma's, een creche, huisbezoeken, naschoolse opvang, en nog veel meer. Best wel heftig dus.

Na deze maand gewerkt te hebben als vrijwilliger ga ik nog nog 6 weken backpacken.

Vanaf Port Elizabeth vlieg ik naar de Victoria falls in Zimbabwe.